112نكوهيده از او دور شوند و خود را به خلق نيكو بيارايد. پيشوايان معصوم، اين عادت ناپسند را برنمىتابند و از پيروان خود مىخواهند آن را ترك كنند.
پيامبر محبوب اسلام مىفرمايد:
لاَ تَحْلِفْ بَاللّٰهِ كَاذِباً وَ لاَ صَادِقاً مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ وَ لاَ تَجْعَلِ اللّٰهَ عُرْضَةً لِيَمِينِكَ فَاِنَّ اللّٰهَ لاَ يَرْحَمُ وَ لاَ يَرْعىٰ مَنْ حَلَفَ بِاسْمِهِ كَاذِباً. 1
سوگند دروغ به خدا مخور و سوگند راست هم بدون ضرورت ياد مكن و خداوند را در معرض قسم خود قرار مده؛ زيرا خدا به كسى كه به نام او سوگند دروغ مىخورد، رحم نمىكند و او را مورد ملاطفت خود قرار نمىدهد.
ش
شادى چشمها
وحشتى بىسابقه، دهشتى بىمانند، هولى پريشانزا و هيبتى بيچاره كننده همه مردم را دربر مىگيرد. همه دلها مضطرب و در تشويش؛ همه بدنها لرزان؛ همه چشمها گريان و همه در انديشه فرجام كار خويشند. جايى براى فرار نيست. نمىتوان به مكر و حيله روى آورد و بهگونهاى از مهلكه خود را رهانيد و نام آن را زرنگى نهاد. گاهى در دنياى خاكى، بعضى افراد از اين راهها براى گريز و رهايى سود مىجستند، ولى اينجا پايان دنياست. جايى كه انسانها همه در پيشگاه عدل الهى قرار مىگيرند و كردارها سنجيده مىشود.
جملگى در اضطراب و هراسند جز مؤمنان و فرمانبرداران؛ آنان كه توشه از پيش فرستاده و امنيت را با بندگى خريده و اينك در سايهسار لطف الهى قرار گرفتهاند. آنان چنين فرجام نيكى را با شبزندهدارى و حركت در دايره