111
سوغات سفر
سوغات سفر، صرف نظر از ارزش مادى، نشاندهنده محبت و علاقه افراد به يكديگر است. در واقع، مسافر با اين كار مىفهماند كه در سفر نيز به ياد دوست خود بوده است. در حقيقت، اين كار، يكى از بهترين راههاى تحكيم پيمان دوستى و جلب محبت طرف مقابل است. بنابراين، بسيار شايسته است انسان هنگام بازگشت از مسافرت، در حد توان، سوغات دوستان و خويشان را تهيه كند. البته در اين رهگذر، نبايد خود را به تكلف و سختى افكند و به ارزش مادى اشيا توجه كند؛ زيرا راضى كردن ديگران به بهاى به زحمت انداختن بيش از حد خود، مطلوب نيست. پيامبر اسلام براى احياى اين سنت حسنه مىفرمايد:
اِذا قَدِمَ احَدُكُمْ مِنْ سَفَرٍ فَلْيَقْدَمْ مَعَهُ بِهَدِيَّةٍ وَ لَوْ يُلْقىٖ فى مِخْلاتِهِ حَجَراً. 1
هرگاه كسى از سفر مىآيد، بايد با خود سوغاتى بياورد، اگر چه سنگى در توبره خود بياندازد.
سوگند ناصواب
بعضى افراد عادت كردهاند براى اثبات گفتههاى خود در امور كوچك و بزرگ، قسم مىخورند. اگر سوگند به دروغ باشد، حرام و غير شرعى است.
اگر راست باشد و براى امور ضرورى باشد، مانند اثبات حق يا برطرف كردن ستم، مانعى ندارد. با اين حال، اگر فرد در امور جزئى و پيش پا افتاده قسم بخورد، خدا را كوچك مىكند و رفته رفته از عظمت و قداست الهى مىكاهد.
البته انسان براى ترك هر عادتى بايد رنج آن را بر خود هموار كند تا عادتهاى