72
اِسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰانُ بِبَعْضِ مٰا كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ » . 1
«[ ياد آريد] آنگاه كه مىگريختيد و به كسى توجه نمىكرديد و پيامبر صلى الله عليه و آله از پشت سرتان شما را فرا مىخواند. خدا نيز شما را غمى روى غم سزا داد تا بر آنچه از دست دادهايد و آنچه بر سرتان آمده غم نخوريد، و خدا بدانچه مىكنيد آگاه است؛ سپس از پى آن غم آرامشى بر شما نازل كرد، خوابى كه جمعى از شما را فرا گرفت و گروهى كه تنها دربند خود بودند به ناروا دربارۀ خدا گمان ناحق، گمان دورۀ جاهليّت مىبردند، آنان مىگفتند آيا ما را در اين كار اختيارى هست؟ بگو: سر رشتۀ همۀ كارها به دست خداست و در دل خويش چيزى را پوشيده مىداشتند كه براى تو آشكار نمىكردند. مىگفتند اگر كار دست ما بود در اينجا كشته نمىشديم. بگو: اگر در خانههاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان مقرر شده بود [ با پاى خود]به قتلگاه خويش مىرفتند، تا بدينسان خدا نيتهاى شما را بيازمايد و آنچه در دل داريد تصفيه كند، و خدا به راز دلها آگاه است؛ همانا كسانى كه از شما روز رويارويى دوگروه، به جنگ پشت كردند شيطان آنها را بر اثر پارهاى گناهان كه مرتكب شده بودند منحرف ساخت و البته خدا از آنان در گذشت، چرا كه خدا آمرزندۀ بردبار است.»
اين آيات، فرازهايى از جنگ احد و علل شكست آن راياد آور