42نماز خواندند. آنگاه از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند: تو ما را به چه چيز دعوت مىكنى و دربارۀ مسيح عليه السلام چه مىگويى ؟ پيامبر فرمود: به خداى يگانه دعوت مىكنم ! بدانيد كه مسيح عليه السلام بندۀ صالحى از بندگان خداست. آنها اين سخن را نپذيرفتند و ولادت بدون پدر را دستاويز الوهيّت آن حضرت قرار دادند. اين آيات در پاسخ به آنان مىفرمايد:
مَثَل عيسى در نزد خداوند مانند مَثَل آدم است حضرت آدم علاوه بر پدر، مادر هم نداشت و خدا او را چنين آفريد؛ پس چرا براى آدم الوهيّت قائل نمىشويد ؟ «إِنَّ مَثَلَ عِيسىٰ عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرٰابٍ ثُمَّ قٰالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ » . اگر عيسى عليه السلام به دليل نداشتن پدر خداست، پس آدم به دليل اينكه مادر هم ندارد، بايد چند برابر خدا باشد؛ بنابراين، خداوند همانطور كه آدم عليه السلام را بدون داشتن پدر و مادر آفريد، عيسى عليه السلام را نيز بدون داشتن پدر و به امر «كُنْ فَيَكُونُ » آفريده است. دربارۀ آدم نيز گفت «كُنْ فَيَكُونُ » و او را آفريد؛ پس دليلى ندارد كه شما ميان اين دو، تفاوت قائل شويد. يا بايد قائل به الوهيّت هر دو باشيد يا هر دو را آفريده و بندۀ خدا بدانيد كه البتّه حقيقت، همان دومى است.
حال اگر كسانى، پس از اين همه برهان و دانش كه از خداوند به تو رسيد، باز بخواهند دربارۀ الوهيّت حضرت مسيح با تو گفتگو و بحثهاى بىثمر كنند، آنها را به مباهله دعوت كن و بگو: شما نزديكترين كسان خود را از فرزندان و زنان و مردان فرا خوانيد، ما نيز نزديكترين كسان خود را از فرزندان و زنان و خودىها دعوت مىكنيم؛ «فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا وَ أَبْنٰاءَكُمْ وَ نِسٰاءَنٰا وَ نِسٰاءَكُمْ وَ أَنْفُسَنٰا وَ أَنْفُسَكُمْ » و آنگاه حكميّت موضوع را به خداى عالم واگذار مىكنيم و لعنت و عذاب خدا را