204را ممنوع مى‌كردند و آن‌ها را بدون استفاده مى‌گذاشتند و اين كار بدعت و نوعى تعيين حلال و حرام است؛ 1«وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذٰانَ الْأَنْعٰامِ » .
اين آيه ناظر بر گناه كبيرۀ بدعت‌گذارى و جعل حلال و حرام‌هايى است كه عده‌اى بدون توجه به قرآن و سنت و فتواى فقها، مرتكب آن مى‌شوند.
3 . من آن‌ها را وادار مى‌كنم كه در آفرينش خدا تغييراتى دهند. شيطان با راهكارهاى فريبكارانۀ خود انسان را دعوت به مخالفت امر خدا مى‌كند و فطرت سالم انسانى او را مسخ و صفات زشتِ ناپسند را جايگزين صفات عالى انسانى مى‌كند و اين بدترين نوع تغيير خلقت در نهاد انسانى است. خداوند فرمود: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللّٰهِ الَّتِي فَطَرَ النّٰاسَ عَلَيْهٰا لاٰ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللّٰهِ » ؛ 2 يعنى روى خود را متوجه آيين خالص توحيدى كن كه خدا آن را در نهاد انسان سرشته و اين آفرينش است كه نبايد تغيير داده شود «وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ » .
پس از برشمردن تخريب‌هاى شيطانى، هشدار مى‌دهد كه پيروى از چنين عنصرى، خسارتى بزرگ در پى دارد. پس مبادا ولايت او را گردن نهيد؛ «وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطٰانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرٰاناً مُبِيناً» ؛ و بدانيد كه شيطان هر چه وعده مى‌دهد دروغى بيش نيست. او چيزهاى خوش‌ظاهرى را به شما عرضه مى‌كند كه باطن آن‌ها فلاكت و سقوط است، و غرور در لغت همين معنى را دارد؛ «وَ مٰا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰانُ إِلاّٰ غُرُوراً» .