203 لغت: نَصِيباً مَفْرُوضاً: سهم معينى. أُمَنِّي (مَنْىْ): آرزومند و سرگرم مى‌كنم. يُمَنّىٖ مضارع است. مَنْىْ به معنى اندازه‌گيرى‌ها و پيش‌بينى‌هاى خيالى است. ٰامُرَنَّ (امْرْ): حتماً امر مى‌كنم، وامى‌دارم. يُبَتِّكُ (بَتَكَ):

مى‌شكافد، قطع مى‌كند. ٰاذٰانْ جمع اذُن: گوش‌ها. مَحيٖصْ (حَيْصْ): اسم مكان است يعنى راه فرار، گريزگاه. غُرُورْ در اصل به معناى چيزى است كه ظاهرى خوش و باطنى بد دارد. ¹

در اين آيات به اهداف و برنامه‌هاى شيطان دربارۀ انسان اشاره شده كه خدا او را از رحمت خويش دور كرده است. شيطان سوگند خورده است كه چند طرح را اجرا كند:

1 . او گفت: از ميان بندگان تو گروهى را سهم خود قرار مى‌دهم و آن‌ها را تربيت مى‌كنم و آن‌ها كسانى هستند كه سرپرستى شيطان بر خود راپذيرفته‌اند. شيطان مى‌دانست كه در پاكان مخلص و كسانى كه ولايت او را نپذيرند هيچ نفوذى ندارد؛ حتى اگر كسى به مقام مُخلَص هم نرسيده،ولى تصميم گرفته است ولايت شيطان را نپذيرد، خدا وعده داده است كه او را از شر شيطان مصون بدارد. او گفت: من انسان‌ها را با آرزوهاى دور و دراز سرگرم مى‌كنم و به گمراهى مى‌كشم؛ «وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ ».

2 . من آن‌ها را به اعمال خرافى و بدعت‌ها و دين‌سازى دعوت مى‌كنم. به آن‌ها مى‌گويم گوش‌هاى چهارپايان را بشكافند يا قطع كنند.

درجاهليت گوش بعضى چهارپايان را مى‌شكافتند و سوار شدن بر آن