156پيوسته نماز را برپا مىدارند و از آنچه روزىشان كردهايم انفاق مىكنند؛ «وَ الْمُقِيمِي الصَّلاٰةِ وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ » . آنها پيوندشان را همواره با خداوند از طريق گردن نهادن به اوامر الهى و با مردم از طريق انفاق تقويت مىكنند.
تمام اين صفاتى كه براى «مُخْبِتِين» آورده، در كسى كه حج مىگزارد، جمع شده است؛ زيرا حاجى نسبت به خدا عشق مىورزد و از مخالفت او مىترسد و اين خوف در احرام بسى بيشتر است و حلالها را هم بر خود حرام مىكند. تمام رنجهاى مناسك حج را با ميل مىپذيرد و صبورى مىكند «اَلصّٰابِرِينَ ». نماز برپا مىدارد و به صورت قربانى و غير آن انفاق مىكند و خداوند از بندۀ خود مىخواهد كه حالات حج را براى هميشه در خود حفظ كند؛ يعنى در وصف مُخْبِتِين باقى بماند.