136گرفته از تن خارج شود و دو قطعه حولۀ بىتشريفات و بىدوخت و عارى از هرگونه پيرايه، به عنوان پوشش بر بدن پيچيده شود و آنگاه چند چيز را كه تا ديروز حلال بوده، بر خود حرام كند؛ به طورى كه حتى به آينه نگاه نكند؛ زيرا او آمده است تا خدابين شود ولى اگر خودبينى كرد بايد توبه نمايد.
او مشاجره نكند و قسم نخورد؛ زيرا مىخواهد در اين امور حقّانيت خود را ثابت كند؛ در حالى كه حاجى آمده است خود را نفى كند؛ پس حق ندارد به كسى امر و نهى نمايد. اى بميرد اين خودى كه عامل همۀ تجاوزها و گناهان و شركها و تملقهاست! پس بايد مواظب اينگونه لغزشها باشد؛ زيرا مىخواهد عارى از هرگونه منيّتها، خدامحورانه و به حضور خدا در كعبه شرفياب شود. از اين روست كه معصوم فرمود:
«كسى كه حج را به طور كامل انجام دهد، از گناهان خود عارى مىشود همانند روزى كه از مادر متولد شد.» 1
انسان در اين مراسم، جاى پاى مخلصترين مخلوقات واولياى الهى را مىبيند و به حقارت خود در اين مقايسه پى مىبرد و لذا اگر تمام وجود او به عبوديّت تبديل شود، آنرا چيزى نمىشمارد. جاى پاى اوليايى چون؛ ابراهيم خليل، اسماعيل ذبيح و هاجر را. محل گامهاى رسولاللّٰه، دختر گرانقدرش فاطمه، حضرت على و فاطمۀ بنت اسد را. جاى پاى مردانى چون عبدالمطّلب، ابوطالب، حمزه و جعفر طيار را. وبالأخره جاى پاى شريفترين صحابى؛ از عماربن ياسر و مادرش سميّه تا بلال و ابوذر و سلمان را.