47حضرت امام زين العابدين عليه السلام فرموده است:

جدّ من، رسول خدا صلى الله عليه و آله با آنكه خداوند، گذشته و آينده او را بخشوده و آمرزيده بود، كوشش و بندگى خدا را رها نمى‌كرد تا آنجا كه ساق و قدمش (از كثرت عبادت) ورم كرد. پدر و مادرم فداى او، برخى به او گفتند: آيا اين گونه عمل مى‌كنى، در حالى كه خدا گناه گذشته و آينده‌ات را آمرزيده است؟ فرمود: آيا بنده شاكر و سپاس‌گزار نباشم. ¹

امام صادق عليه السلام فرمود:

پيامبر هر روز هفتاد مرتبه «استغفرالله» و هفتاد مرتبه «اتوب الى الله» مى‌فرمود.

(هفتاد مرتبه از خدا طلب آمرزش و هفتاد مرتبه به سوى خدا توبه مى‌كرد). ²

اين نشانه راه و رسم بندگى و توجه كامل و پيوسته به معبود است.

حضرت امام باقر عليه السلام از قول عايشه مى‌فرمايد:

عايشه به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: چرا خود را (در عبادت) به رنج و مشقت مى‌اندازى، در حالى كه خداوند، گناه گذشته و آينده تو را آمرزيده است. پيامبر فرمود: اى عايشه، آيا بنده‌اى سپاس‌گزار نباشم؟ ³

در روايتى ديگر عطاء بن زياد مى‌گويد: «روزى به عايشه گفتم عجيب‌ترين چيزى كه از پيامبر ديدى، چه بود؟ عايشه گفت: همه كارهاى پيامبر عجيب است، ولى از همه عجيب‌تر اينكه شبى از شب‌ها پيامبر در خانه من بود. اندكى استراحت كرد. هنوز آرام نگرفته بود كه برخاست و وضو گرفت و به نماز ايستاد و آن‌قدر در حال نماز گريه كرد كه جلو لباسش از اشك چشمش تر شد. پس