188همچنين آورده‌اند كه مردى مادر سالخورده‌اش را به دوش گرفته بود و او را در اطراف كعبه، طواف مى‌داد. هنگام طواف، پيامبر را ديد. از آن حضرت پرسيد: آيا حق مادرم را ادا كردم؟ پيامبر فرمود: نه، حتى يك نفس او را جبران نكرده‌اى. ¹

پيامبر گرامى اسلام خيلى زود از نعمت پدر و مادر محروم شد. پدر ارجمند وى در دوران باردارى همسر خود آمنه، از سفر تجارتى شام بازنگشت و به ديار باقى شتافت. آمنه نيز در سفرى به يثرب كه براى زيارت قبر شوهر خود و ديدار با خويشاوندان انجام گرفت، بيمار شد و در ميانه راه درگذشت. در اين سفر، محمد صلى الله عليه و آله كه شش سال از عمرش مى‌گذشت، همراه مادر بود. ² يك ماه كه به همراه مادر در مدينه به سر مى‌برد، همه روزه كنار قبر عبداللّٰه مى‌نشستند و اشك مى‌ريختند. اين منظره جان‌فرسا در خاطر كودك نقش بسته بود.

هنگام هجرت وقتى از كوچه‌هاى مدينه مى‌گذشت، همين كه چشمش به آن خانه افتاد، آن را شناخت و گفت: با مادرم در اين خانه منزل كرديم و اينجا قبر پدر من است. ³ پيامبر همواره خاطره رحلت مادر مهربان را با خود داشت، به‌گونه‌اى كه پس از گذشت پنجاه و پنج سال، در سفر عمرة القضاء همين‌كه گذارش به مزار مادر افتاد، چنان اشك از ديدگانش فروريخت كه همه حاضران را به گريه انداخت. ايشان مى‌گفت: مهر و محبت مادرم را به خاطر آوردم. ⁴