151

45 فصاحت و بلاغت

پيامبر بزرگ ما در شيوايى سخن، مقامى والا داشت. گفتارش، نغز و سخنانش، حكيمانه بود. با هر طايفه‌اى از عرب، با زبان ويژه‌اش سخن مى‌گفت و اصول بلاغت آن را به خوبى رعايت مى‌كرد. ¹

اصحاب به او گفتند: ما فصيح‌تر از شما نديده‌ايم. حضرت فرمود: چرا چنين نباشم؟ (آنگاه دلايل اين امر را برشمرد) از طايفه قريش به وجود آمده‌ام؛ در قبيله بنى سعد پرورش يافته‌ام و قرآن به زبان من نازل شده است. ²

ام معبد در وصف پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله مى‌گويد:

سخنانش شيرين و خالى از هر نوع ناهنجارى است. كلمات او گويى دانه‌هاى درّى است كه به رشته‌اى چيده و مرتب كرده باشند. ³

ابن عباس هم مى‌گويد:

پيامبر هنگامى كه سخن مى‌گفت يا پرسشى را پاسخ مى‌داد، سه مرتبه آن را تكرار مى‌كرد تا مردم خوب آن را بفهمند. ⁴