118در آيات الهى، نصرت و پيروزى از پى‌آمدهاى صبر عنوان شده است. ¹

حضرت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله نيز در كلامى متين به اين امر اشاره مى‌كند:

«اِنّ النّصرَ مع الصّبر؛ به درستى كه پيروزى با صبر است». ²

در نبرد احُد، پس از آنكه سواران دشمن به سركردگى خالد بن وليد از پشت سر به مسلمانان حمله كردند، نظام سپاه مسلمانان به هم ريخت.

مسلمانان سرآسيمه از ميدان نبرد گريختند و به كوه پناه بردند و فقط على‌بن ابى‌طالب عليه السلام در كنار پيامبر باقى ماند. كار بسيار سخت شد و سپاه ابوسفيان از هرسو به جانبى كه پيامبر ايستاده بود، حمله‌ور شدند. تمام تلاش دشمن بر آن بود كه پيامبر را از ميان بردارند. در اين گيرودار، سنگى به پيشانى پيامبر خورد و ضربتى بر دهان مبارك. خون بر چهره مطهر او جارى شد و دندان او شكست. ايشان در همه اين امور تحمل فرمود و به كسى نفرين نكرد و مى‌گفت: «خدايا! از اين گروه درگذر كه نادانند». ³

هنگام تقسيم غنايم حنين، شخصى با كمال تندى گفت: اين چگونه تقسيمى است؟ خدا چنين تقسيمى را نخواسته است! بعضى از مسلمانان، با تندى جلو او را گرفتند و به او گفتند: اى دشمن خدا، آيا اين‌گونه با رسول خدا صلى الله عليه و آله سخن مى‌گويى؟ پس آن مسلمان به حضور پيامبر آمد و جريان را به عرض آن حضرت رساند. پيامبر فرمود: برادرم، موسى عليه السلام را قومش بيشتر از اين آزار دادند و او تحمل كرد. ⁴