69از مركبش پياده شد و عايشه سوار شد و او پياده افسار مركب را گرفت و از جلو حركت مىكرد تا چشمش به عايشه نيفتد و او را به لشكر رساند، ولى مردم و خصوصاً منافقان وقتى كه آنها را ديدند صفوان و عايشه را به فحشا متهم كردند و شايعه بسيار قوت گرفت. مدتى بر اين منوال گذشت تا اين آيات نازل شد 1 كه خلاصهاش چنين است:
«كسانى كه اين تهمت بزرگ را آوردند گروهى از شما هستند... گناه هريك از آنان به مقدار سهمى است كه مرتكب شده است، و براى كسى كه بزرگترين نقش را داشته است عذابى بزرگ در راه است. چرا وقتى كه اين خبر را شنيديد زنان و مردان مؤمن نسبت به همكيشان خود گمان خوب نبردند و نگفتند اين تهمت بزرگى است؟... چرا وقتى كه شنيديد نگفتيد به ما نرسد كه پيرامون اين امور سخن بگوييم؟ و خداوند به شما موعظه مىكند كه ديگر به اين شايعهها دامن نزنيد... كسانى كه دوست دارند امور ناپسند و زشت در بين مؤمنان پخش شود در دنيا و آخرت عذاب دردناكى دارند...». 2
اين آيات با اين لحن تند جلوى خيلى از حرفها را بايد بگيرد. راستى ما از قرآن خيلى غافل و دوريم.
على: اگر اين طور است كه وضع همه ما خراب است. در مسائل سياسى و خطى كه هر يك ديگرى را كاملاً به باد افترا مىگيريم و هر چه مىخواهيم طرف ديگر را متهم مىكنيم و به حق يا ناحق ديگرى را از