344
حسن: خوب بايد مسجد را از نجاست پاك كرد و بر طواف مقدم است، راه چاره چيست؟
على: اگر تطهير امكان داشته باشد بايد تطهير كرد ولى براى ما امكان ندارد؛ چون از طرفى نجاست معمولاً كم است و با راه رفتن روى آن از بين مىرود، و از طرف ديگر فقه اهل سنت زايل شدن نجاست را مطهر مىدانند.
حسن: خوب است اين مسائل را از روحانى بپرسيم من كه خيلى وسواس پيدا كردهام.
على: من يك بار از روحانى پرسيدهام، گفت برخى از مراجع تقليد شيعه نيز همين نظر اهل سنت را تأييد مىكنند كه زايل شدن عين نجاست خود به خود موجب طهارت مىشود.
او گفت چه تفاوتى بين نجاستى كه بر بدن حيوان واقع مىشود با نجاستى كه بر بدن انسان واقع مىشود وجود دارد؟ چرا بدن حيوان با برطرف شدن عين نجاست پاك مىشود ولى بدن انسان نياز به تطهير داشته باشد؟!
تازه حسن! مهمتر از اينها تو با راه رفتن پايت نجس شد، خوب با راه رفتن نيز پايت پاك شده است؛ مگر زمين يكى از پاككنندگان نيست؟
حسن: نه بابا! پايم در نجاست فرو رفت و آن كثافتها به كنارههاى پايم نيز اصابت كرد، از طرف ديگر كمى بعد از محل نجاست به محل خوردن آب رسيديم كه منطقه وسيعى در آنجا مرطوب است يعنى قبل از اين كه كف پايم پاك شده باشد زمين مرطوب را نجس كردهام.
على: به هر حال يا پاى تو با راه رفتن روى زمين پاك شده يا وقتى