190با زيبايى مطلق هستند، بحث مستقل و مفصّلى را طلب مى‌كند.

توجّه به عالَم و اجزاى آن؛ پيامبر عظيم‌الشّأن اسلام(ص) نه تنها براى انسانها و طبيعت و آيات الهى ارزش و حقوقى قائل بود كه حتّى به مصنوعات انسانى به ديدۀ ديگرى مى‌نگريست كه با نگرش انسان‌هاى عادى متفاوت بود؛ از جمله آن كه براى هر چه داشت، نامى مى‌نهاد كه ذكر بسيارى از آنها در تاريخ يعقوبى و ساير تواريخ آمده است. ¹ علاوه بر آن، برخورد آن حضرت با «ستون حنّانه» كه ذكر آن در فصل قبل گذشت، نمونۀ ديگرى است از رابطۀ آن حضرت با اجزاى عالَم.

پاكى؛ طهارت و پاكى پيامبر(ص) از منظرها و در قلمروهاى متفاوت و متنوّعى قابل ذكر هستند كه يكى از بارزترين آنها پاكى ظاهرى است كه رفتار و شيوۀ زيست پيامبر(ص) مشحون از آنها بوده است. اين تأكيد و توجّه تا جايى است كه مى‌فرمايد:

«اَلنِّظافَةُ مِنَ الايمان»؛ «پاكيزگى از ايمان است.» ² و در جايى ديگر پاكى را «حقّ خدا» بر بنده‌اش مى‌شناساند. ³ و باز: در يكى از سخنان پرمغز خويش پاكى و بخشش را به همراه زيبايى، صفت خداوند مى‌داند كه خداوند آنها را دوست دارد:

«إن الله تعالي جميل يحب الجمال سخى يحب السخاء نظيف يحب النظافة »؛ «خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد. بخشنده است و بخشش