150مى‌كنند كه در تورات براى آن ذكر شده‌اند، كه از جملۀ آنها يازده نام «مدينه، طيّبه، طابه، مسكينه، جابره، مجبوره، مرحومه، عذراء، محبّه، محبوبه و عاصمه» هستند. ¹ به نقل از پيامبر اكرم(ص) نيز نُه نام براى اين شهر ذكر شده است «مدينه، طيّبه، طابه، مسكينه، جابره، مجبوره، يثرب، يثبور و دارالايمان.» ² حضور يهوديان در حوالى آن شهر مؤيّد شناخته شدن و معروف بودن اين شهر نزد پيشينيان بوده است. چنانچه علّت اصلى حضور يهوديان در اين شهر اين بوده كه آنان مطابق تعاليم و اسناد دينى خويش از ظهور پيامبر آخرالزّمان(ص) در حجاز و حضور او در اين شهر خبر داشتند، و براى گرويدن به وى و ياورى او به اين مكان كوچ كرده بودند، كه البتّه با بعثت پيامبر،(ص) با استناد به اين كه چرا پيامبر(ص) از ميان ايشان نبوده و ايراداتى از اين قبيل كه به وسيلۀ رهبرانشان تقويت مى‌شد، نه تنها از گرويدن به او امتناع كردند، كه حتّى از هيچ كارشكنى نيز خوددارى ننمودند. ³ «مدينه بر روى زمين شهرى شريف و تربتى باشكوه است.» ⁴شهرى كه قبل از هجرت پيامبراسلام(ص) و حضور او در آن، يثرب ناميده مى‌شد، همچون درّ مكنونى در عالم جلوه‌گر بود. اين شهر پس از هجرت رسول خدا(ص) به آن، مدينةالنّبى (شهر پيامبر(ص)) نام گرفت، و طىّ مدّت ده سال حضور پيامبر(ص) محل نزول وحى و بركات الهى بود و