127فرمان او، به لانه‌هاى خود مى‌خزند، تا ميهمانان او را نيازارند، و فيض و كرامت او سارى و جارى و دايم است، و تنها به ذرّه‌اى توجّه و تفكّر نياز است.
وقوف در مشعرالحرام كه زمان آن از نيمۀ‌شب دهم ذى‌الحجّه تا طلوع آفتاب روز دهم است، علاوه بر ويژگيهايى كه براى وقوف به طور عام مطرح‌اند، و ذكر آنها گذشت، ويژگى ديگرى نيز دارد. در اين وقوف بايد (اگر قبلاً سلاح برنگرفته‌اى) به دنبال جمع‌آورى سلاح، سنگريزه، براى مبارزه با شيطان بود. در عين حال، نبايد از اين مهم غافل بود كه شيطان نيز براى مبارزه با اولاد آدم به جمع‌آورى سلاح مى‌پردازد. نبايد ساده‌لوحانه گرفتار عُجب شد، خود را هشيار و شيطان را غافل و در خواب پنداشت. بايد دانست كه حتّى اگر آدميزاده از شيطان غافل شود (كه در بسيارى موارد نيز چنين است)، شيطان از انسان غافل نمى‌شود. اگر آدميزاده غافل شود و تنها در سه روز به مبارزه با شيطان بپردازد و سپس مبارزه را فراموش كند، با دچار شدن به غفلت، در دام شيطان گرفتار خواهد شد، و به دنبال حملات او، مقهور و مغلوب او مى‌گردد. فرزندان آدم(ع) نپندارند كه فقط آنان خود را مسلّح مى‌كنند، كه شيطان نيز به طور مداوم در حال جمع‌آورى انواع سلاحها براى هجوم و حمله به انسان است. سلاحهاى او، به عكسِ سلاح انسان كه سنگريزه است و دردناك، بسيار شيرين براى جسم، امّا براى روح انسان بسيار كشنده و مهلك‌اند. سلاح او اميال نفسانى است و شهوات و مال و مقام و جاه و غرور و نخوت و خودستايى و در يك كلام، دنياست، و بزرگترين آسيب همۀ آن سلاحها «غافل» كردن انسان از ياد خداست.