98كه نتوانيم سحر برخيزيم. شما هر قدر مى‌توانيد سير كنيد كه قبل از مرگ به لقاءاللّٰه برسيد كه جان انسان با تقوا به خدا مى‌رسد.

رمى جمرات

انسان همواره در معرض هجوم وسوسۀ شياطين است و شيطان به وسيلۀ نفس، ما را رها نمى‌كند، و خداى سبحان فرمود: هر وقت اين دشمن (شيطان) به سمت شما آمد، به من پناهنده شويد، او همواره به سراغ شما خواهد آمد: «وَ إِمّٰا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ » ¹ اگر فكر گناه در شما پيدا شد، بدانيد كه شيطان در صدد هجوم و حمله است، هنگام حملۀ دشمن بايد به پناهگاه برويد.

وقتى گرفتار وسوسه شديد تنها گفتن: «اعوذ باللّٰه من الشيطان الرجيم» كافى نيست، استعاذه لفظى گرچه عبادت است ولى اثرى جز محور لفظ ندارد. هنگامى كه آژير خطر را شنيديد بايد به پناهگاه برويد، اگر كسى آژير خطر را بشنود، در فضاى باز ايستاده و بگويد: «من به پناهگاه پناهنده مى‌شوم!» اين پناهنده شدن و پناه بردن نيست، بلكه وقتى آژير خطر شنيده شد، انسان بايد به پناهنگاه پناه ببرد.

قرآن كريم فرمود: هرگاه ميل و هوس گناه پيدا كرديد، اين «ميل»، آژير خطر است هر چه زودتر به پناهگاه برويد، در خود احساس بيچارگى و ضعف كنيد، به آن قوىِ محض، پناهنده شويد كه جز او - جلّ جلاله - پناهگاهى نيست «وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً» ².

در مسألۀ رمى جمرات نه آن جمره، شيطان است و نه اين سنگ زدن، رمى شيطان. رمى كردن در زمان جاهليت نيز بود و اكنون شيطان انسى هم