41كه: «خدايا! من تعهد مىكنم كه همۀ محرماتت را بر خود تحريم كنم و براى هميشه آنها را ترك نمايم».
عمل ديگر، «عقد احرام» است. اين عمل، سه جزء دارد: 1 - پوشيدن دو لباس (دو پارچۀ ندوخته). 2 - قصد حج يا عمره. 3 - لبيك گفتن. عقد احرام با اين سه عمل، حاصل و محقّق مىشود. وقتى گفت: «لبيك»، احرام بسته شد و اين عقد است.
امام سجّاد - سلاماللّٰه عليه - فرمود: مىدانيد عقد احرام يعنى چه؟ سرّ اين كار آن است كه حاجى مىگويد: «خدايا ارتباطم را از هر چه كه غير تو است، گسستم و فقط به تو پيوستم». پس اين «عقد» و «پيمان بستن» يك «حلّى» را به همراه دارد. و آن «گسستن از غير خدا» است. اول گسستن از غير خدا، بعد پيوستن به لطف حق. امام سجّاد - سلام اللّٰه عليه - مىفرمايد:
اگر كسى در ميقات، هنگام احرام بستن، از قلب نگذارند كه: «خدايا! از هر چه كه غير تو است دست شستم و فقط به ولاى تو دل بستم» او در حقيقت، ميقات نرفته و احرام نبسته است!
نماز احرام، نمازى است كه در ميقات خوانده مىشود. نماز در حال احرام مستحب است، گرچه بعضى از مشايخ ما احتياط وجوبى كردهاند، ولى نوعاً فتوا به استحباب مىدهند. نماز در ميقات قبل از احرام مستحب است و شايسته است كه احرام بعد از نماز باشد. معناى اين نماز هنگام بستن احرام اين است: «خدايا! من با ستون دين تو، به تو نزديك شدم.»
لبيك، تطهير زبان است
معناى لبيك گفتن در حال احرام اين است كه: «خدايا! من هر چه حق