238تا شيرينى اين جملهها را احساس كنيد كه «و اكرم انفسكم و اعظم شأنكم و اجل خطركم و اوفى عهدكم و اصدق وعدكم و ...» «كلامكم نور و امركم رشد و وصيتكم التقوى و فعلكم الخير»، « و عادتكم الأحسان و سجيتكم الكرم » شما نورانى هستيد، حرفهاى روشنگرانه داريد و فطرت و سجيۀ شما كرم و بخشش است، ما با ديگران فرق داريم. با ما چند كلمهاى حرف بزنيد و...
آنها گاهى در رؤيا با آدم حرف مىزنند، گاهى در بيدارى، اگر كسى در خود احساس تغيير حالت كرد بداند كه ائمه بقيع - سلام اللّٰه عليهم - با او حرف زدهاند، اگر كسى در خود حالى نديد نااميد نباشد. راه ديگرى نيز وجود دارد و آن اشك است:
«و سلاحه البكاء».
يك ميليون نفر آمدند به مدينه آمدند، زيارت كردند و رفتند، آيا ما هم بايد اين چنين باشيم؟ ما با مردم روى زمين فرق داريم. تنها كشورى كه ولايت على و اولاد على - عليهم السلام - در آن است كشور ماست.
تنها كشورى كه به عشق شهادت آزاديش را تضمين كردهاست كشور ماست. ما بدون شنيدن حرف اينها برگرديم؟ بدا به حال ما كه چيزى نشنويم و برگرديم!حرف آنها از دل برمىخيزد. آنكه حرف را با دل گرفت با دلها سخن مىگويد: «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ * عَلىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ » 1 اگر كسى تغييرى در خود ديد بفهمد كه حضرت با او سخن گفته است. اگر كسى تغييرى در حالش ديد بايد بفهمد كه: بقيع با او سخن گفته و اگر تغييرى پيدا نشد بناليد تا تغيير پيدا شود.
آنكه نمىگذارد انسان حرف ائمه را بشنود كيست؟ يا شيطان درون