208

قداست كعبه و امنيت حرم

انسانهايى كه به يك سمت رو مى‌كنند و گرد يك محور و مطاف مى‌گردند، هنگامى كه به مزاياى معنوى آن معبد آشنا باشند، معبود خود را - كه خداى نظام آفرينش از «ملك تا ملكوت» از «شهادت تا غيب» از «ماده تا لوح و قلم» از «طبيعت تا عقل محض» و بالاخره از «ناسوت تا اولين فيض و اثر» كه همان ارواح عترت طاهره و رسول‌اكرم(ص)است - بهتر مى‌شناسند و حضرتش را بى‌شائبه‌تر مى‌پرستند. از اين جهت خداى سبحان خصوصيات قبله جهانيان و مطاف زائران سراسر گيتى در حج و عمره را تبيين فرمود كه: «كعبه اولين و قديم‌ترين معبد مردمى و عبادتگاه تودۀ انسانها در روى زمين است»: «إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً...» ¹.

كعبه، محور قيام و عبادت و مقاومت و پايدارىِ تودۀ انسانها براى امتثال دستور حق و پرهيز از باطل و ستيز با آن است: «جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ » ².

كعبه مرجع و بازگشتگاه عموم مردم و مأمن توده انسانهاست: «وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً...» ³.

نقشۀ كعبه و تعيين محل ساختن آن به رهنمود و دستور خداى سبحان تنظيم شد: «وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِيمَ مَكٰانَ الْبَيْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً» ⁴.

ساختمان كعبه با معمارى و دستيارى دو تن از بزرگترين انبياى ايثارگر الهى صورت پذيرفت:

«وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمٰاعِيلُ » ⁵ .