179خداوند به طواف مشغولند نخواهند بود و قدمگذاران كعبه و مطاف، به قدمگاه پيامبران الهى در زمين، قدم نخواهند نهاد:
«و وقفوا مواقف انبيائه و تشبهوا بملائكته المطيفين بعرشه » 1.
و خلاصه زائران محروم از شناخت امامت و ولايت هرگز «وَفْد» و مهمانان الهى نبوده و از ضيافت معنوى خدا برخوردار نمىباشند، لذا نه براى زيارتشان ارج و حرمتى است و نه لازم است ديگران هرچه زودتر بعد از مراجعۀ آنان از سفر حج به زيارتشان بروند و از وفد و مهمانانى اين چنين بهره بگيرند، زيرا آن دستورى كه مىگويد: هنوز گرد و غبار سفر حج از زائران كعبه زدوده نشده به زيارتشان برويد و تا هنوز به گناهى آلوده نشدهاند آنها را ملاقات نماييد و مىگويد: ثواب مُعانقه و ملاقات با زائرى كه گرد و غبار سفر حج را به همراه دارد، همانند استلام حجرالأسود و تماس و بوسيدن آن سنگ مقدس است، شامل همۀ زائران نمىشود و خلاصه تكريم چنان زائرى لازم نيست 2، چون زائرى كه امام معصوم(ع)را نمىشناسد و امامت را كنار مىگذارد و سرپرستى امور مسلمانان جهان را به ياوه مىگيرد و رهبرى تودۀ مردم را ازحج و زيارت و ديگر فرازهاى عبادى جدا مىداند و آن را يك امر عادى و در اختيار هر فرد قرار مىدهد و كرامتى براى هدايت خلق خدا و تدبير امور آنان قائل نيست در حقيقت انسان را نشناخته و خود نيز به حريم ارزشمند انسانيت قدم نگذاشته است، لذا از امام محمد باقر(ع)رسيده است:
«اَتَرىٰ هؤلاء الَّذينَ يُلَبُّونَ وَ اللّٰهُ لأَصْواتُهم ابْغَضُ الى اللّٰهِ مِن اصواتَ الحمير» 3.
چنين زائرى كه با اين ديد به زيارت كعبه رفته و با همان ديد بازگشته