142
«لاٰ يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ »
1
زائران بيت طاهر، مطهّرند. اينها با قرآنند چه اينكه فرمود: «لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ » 2 يا فرمود: «ثُمَّ مَحِلُّهٰا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ » 3. اين خانه عتيق است اين خانه آزاد است، درس آزادگى مىدهد، هيچكسى بر اين خانه مسلط نشد.
طواف كنار بيت عتيق فرمان عتق و آزادى مىدهد. كسى كه مكه برود، حاجى بشود و آزاده نباشد «طاف طواف الجاهلية ».
شما در فرازهاى گوناگون احاديث مىبينيد هر جا سخن از اسلام منهاى رهبرى است، آنجا سخن از جاهليت است، امام باقر - عليهالسلام - وقتى حج منهاى رهبرى را مىبيند مىفرمايد: اين كار عصر عباسيان در جاهليت هم بود. و اگر در روايات سخن از
«من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية » است، باز سخن از اسلام منهاى رهبرى است.
تخلف از رهبرى و اختلاف، دو خطر جدى
پرهيز از دو عامل، مهم است: يكى خطر تخلف از رهبرى و ديگرى خطر اختلاف، اين دو خطر نمىگذارد ملتهاى مسلمان طعم اسلام ناب را بچشد، اگر مقام رهبرى پيشگام شد بايد با اتحاد و هماهنگى و بدون اختلاف دنبال او حركت كرد. در بحثها مكرر شنيدهايد كه بهجان هم افتادن، با بنان و بيان حيثيت يكديگر را بردن كارى است كه از هركسى برمىآيد و بسيار بد است، به ما گفتهاند: اگر در داخلۀ يك نظام بسر مىبريد، با يكديگر رفيق و شفيق باشيد. اگر اختلاف نظر داريد بكوشيد كه «دشمنى» را از بين ببريد نه «دشمن» را. ولى وقتى با بيگانهها در افتاديد بكوشيد «دشمن» را از پاد درآوريد نه «دشمنى» را. تا در شما طمع نكنند،