107مىشود. لذا وجود مبارك امام باقر - سلاماللّٰه عليه - به ابىبصير فرمود:
بسيارى از اينها كه مىبينى حيوانند. البته زائران بيت خدا كه از كشور و منطقههاى شيعه نشين حركت مىكنند بايد خوشحال و مسرور باشند؛ چون به بركت ولايت از اين شرّ و خطرى كه ابىبصير ديد مصونند.
اين نكتهاى بود كه امام باقر - سلاماللّٰه عليه - به ابىبصير فرمود. آنگاه دستى به چشم ابىبصير كشيد و ابى بصير به حالت اول در آمد و افرادى را كه در عرفات بودند به صورت انسان ديد. بعد به ابىبصير فرمود:
ابىبصير! ما اگر اين كارها را كه نسبت به تو كرديم نسبت به ديگران هم بكنيم، ديگران هم اسرار مردم را بفهمند و ببينند كه در صحنۀ عرفات چه خبر است، ممكن است ظرفيّت نداشته باشند و دربارۀ ما، بيش از اندازهاى كه هستيم غلوّ كنند. ما بندگان خداييم، عبيديم، «لا نستكبر عن عبادته و لا نسئم من عبادته ». همان وصفى كه خداوند براى فرشتگان و مقربين و انسانهايى كه الى هستند در پايان سورۀ اعراف بيان كرد، همان بيان را امام باقر - سلاماللّٰه عليه - دربارۀ خودشان منطبق كردهاند فرمود: ما بندگان حقيم. از عبادت خدا استكبارى نداريم و خسته هم نمىشويم و در پيشگاه حق مُنقاد، مسلم، مسلمان و مطيعيم.
نكتۀ ديگر از همين قبيل، سدير سيرفى مىگويد: در سرزمين عرفات محضر امام ششم بودم، ديدم جمعيت زيادى مشغول انجام وظيفۀ حج، دعا و مانند آنند. در قلبم خطور كرد: آيا اينها به جهنم مىروند؟ و اين همه جمعيّت بر ضلالت و گمراهيند؟ - چون كسى كه معتقد به ولايت و امامت على و اولاد على - عليهمالسلام - نباشد و كسى كه دستور روشن پيغمبر - صلىاللّٰه عليه و آله - را عالماً و عامداً زير پا بگذارد، حقيقتش