122شده را، تغيير محل مقام از محل زمان پيامبر اسلام (ص) معرفى فرمود. ¹امام صادق (ع) فرمود: چون خداوند به ابراهيم وحى نمود:

(وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً وَ عَلىٰ كُلِّ ضٰامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ )

و مردم را به حج فراخوان تا پياده يا سوار بر شتران تكيده، از راه‌هاى دور، نزد تو بيايند». ²ابراهيم سنگى را كه هنوز اثر پاهايش در آن است، برگرفت و آن را جنب خانه و چسبيده به آن قرار داد. سپس روى آن ايستاد و با صداى بلند آنچه را خدا فرمانش داده بود گفت. چون ندا داد، سنگ تاب نياورد و پاى ابراهيم در آن فرو رفت. ابراهيم پاى خود را بيرون كشيد و سنگ در همان محل باقى ماند. و چون بعدها جمعيت بسيار شد و مردم ازدحام آوردند (پيشينيان) رأيشان بر اين قرار گرفت كه آن را در اين محل قرار دهند تا اين كه محل طواف براى طواف كنندگان باز شود. چون خداوند محمد (ص) را مبعوث كرد او مقام را به جايى كه ابراهيم قرار داده بود برگردانيد. تا زمانى كه رسول خدا زنده بود و زمان خلافت ابى‌بكر و آغاز خلافت عمر در همان محل قرار داشت، ليكن عمر گفت مردم در محل مقام ازدحام مى‌كنند، چه كسى جاى آن را در زمان جاهليت مى‌داند؟ مردى گفت: من محل آن را با معيارى اندازه گرفته‌ام. عمر گفت: آن نزد تو است؟ گفت: من محل آن را با معيارى اندازه گرفته‌ام. عمر گفت آن نزد تو است؟ گفت:

آرى، عمر گفت: آن را بياور و آنگاه دستور داد مقام را برداشته و به جايى كه الآن هست انتقال دهند. ³