91امام صادق(عليهالسّلام) بعد از نماز طواف سر به سجده نهاد و چنان مناجاتى كرد كه بعد از سجده ديدند آنقدر گريه كرده است كه گويا صورت مباركش در آب فرور رفته است 1.
سعى صفا و مروه
«صفا» به معناى سنگ محكم و صافى است كه با خاك و شن آميخته نباشد.
«مروه» به معناى سنگ محكم و خشن است.
صفا و مروه نام دو كوه است كه با فاصله حدود 420 متر در برابر هم قرار گرفتهاند و امروز، اين فاصله به صورت يك خيابان سرپوشيده، درآمده است. حاجى بعد از احرام در ميقات و طواف، دور كعبه و نماز پشت مقام ابراهيم(عليهالسّلام)، بايد به چهارمين كار خود كه سعى صفا و مروه و رفت و آمد ميان اين دو كوه است، بپردازد. بدين صورت: اول از صفا شروع كند تا مروه، بعد از مروه تا صفا و اين عمل را هفت مرتبه انجام دهد، قرآن مىفرمايد:
«إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ » 2.
«صفا و مروه از علاماتى است كه انسان را ياد خدا مىاندازد».
براى روشن شدن داستان، به ريشه تاريخى آن اشاره مىكنيم:
حضرت ابراهيم(عليهالسّلام) تا ايام پيرى، بچهدار نشد. بعد از دعاهاى زياد 3، خداوند از طريق كنيزش هاجر، به او پسرى به نام