242خداوند (در برابر انكار مخالفان) دانسته است ¹، ولى دل مى‌سوزد كه اگر ما در قبرستان بقيع از دارندگان علوم الهى تقاضايى كنيم، فوراً تهمت شرك به ما مى‌زنند.

اى امامان معصوم(عليهم‌السّلام) اينها سوگند دادن خداوند به حق و مقام اوليا را حرام و گاهى شرك مى‌دانند، و مى‌گويند: انبيا و اوليا حقى بر خدا ندارند، تا شما خدا را به آن حق، سوگند دهيد.

آرى، هيچ انسانى از خداوند، نه طلبى دارد و نه حقى، ليكن اگر خداوند خودش، اين حق را بر خود قرار دهد، حق پيدا مى‌شود، در قرآن خداوند كارهايى را بر خود لازم كرده و براى ما ايجاد حق نموده است، از جمله:

«إِنَّ عَلَيْنٰا لَلْهُدىٰ » ²، «برماست كه هدايت كنيم»، در اين آيه، خداوند مسأله هدايت مردم را به عهده گرفته است.

«وَ كٰانَ حَقًّا عَلَيْنٰا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ » ³، «يارى مؤمنان حقى است كه خداوند بر خود لازم شمرده است».