176كمالات است، دلهابه او ايمان دارد ولى زبانها از ترس به انكار برخاسته، من مىبينم كه در آينده، مستضعفان دور او را گرفته، به حضرتش ايمان مىآورند و او با كمك همان مستضعفان صفوف قريش را خواهد شكست و سران آنان را خوار و خانههاى آنان را خراب و بىپناهان را نيرومند و مصدر كارها خواهد نمود و در خاتمه فرمود:
«كونوا له ولاة و لحزبه حماة »، «به او علاقمند و از حمايت كنندگان حزب او باشيد» 1.
شما را به خدا، چنين وصيتنامهاى را جز از مؤمن به رسولاللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) مىتوان انتظار داشت؟ بىجهت نيست كه امام باقر(عليه السّلام) فرمود: ايمان ابوطالب(عليه السّلام) بر ايمان بسيارى از مردم ترجيح دارد و اميرالمؤمنين(عليه السّلام) دستور مىداد از طرف وى (به نيابت از ابوطالب «ع») حج به جا آورند 2.
چگونه مىتوان ابوطالب(عليه السّلام) را مؤمن ندانست، در حالى كه بيش از سه هزار شعر از ابوطالب(عليه السّلام) به جاى مانده كه همۀ آنها دلالت بر ايمان او مىكند؟ 3.
چگونه مىتوان در ايمان ابوطالب(عليه السّلام) شك كرد در حالى كه نوزده شعر جالب براى نجاشى، پادشاه حبشه، فرستاد كه با مسلمانان مهاجر به آن ديار، خوشرفتارى نمايد؟ 4.