150نمى‌دادند از مسجد بيرون مى‌كرد. ¹

در حديث مى‌خوانيم: كسى كه سير بخوابد در حالى كه همسايه او گرسنه باشد، مؤمن به خدا نيست. ²

در ماه رمضان، بعد از هر نماز جملۀ

«اللّهُمَّ اشْبِعْ كُلَّ جائع» ³ را خوانده، مى‌گوييم: «خدايا! گرسنگان را سير كن».

فقر و گرسنگى، انسان را به كفر مى‌كشد. ⁴

يكى از مسئوليت‌هاى علما، گرفتن حق گرسنه‌ها از افراد سير است. ⁵

خداوند براى دعوت به عبادت مى‌فرمايد: «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هٰذَا الْبَيْتِ اَلَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ » ⁶

اولياى خدا شبانه، با حمل غذا بر دوش خود به گرسنگان غذا مى‌رساندند.

يكى از فلسفه‌هاى روزه آن است كه افراد سير، مزۀ گرسنگى را چشيده، به ياد گرسنگان باشند. ⁷

رسول اكرم (صلّى اللّٰه عليه و آله) از طرف خداوند، شخصاً مأمور مى‌شود كه از افراد پردرآمد، زكات بگيرد ⁸، و ميان فقرا تقسيم نمايد.