132يكى، اول طلوع آفتاب روز عيد كه تمام زائران خانۀ خدا از مشعر به سوى مِنىٰ درحركتند، و ديگرى، بعدازظهر روز دوازدهم كه پايان اعمال در مِنىٰ است و مردم از آنجا به مكه رهسپار مىشوند، در اين دو حركت بسيار عظيم، با كمال تأسف هيچگونه كوبندگى و توفندگى نيست، حجى كه در آن، بتها شكسته و ابرهههاى تاريخ نابود گردند، و از اين سيل عظيم انسانها، در هر موردى استفاده مناسب شود.
به هر حال، در سرزمين مِنىٰ، بيش از عرفات و مشعر مىمانيم، چند شب بايد آنجا بمانيم، و در همان روز ورود (روز عيد) سه عمل مهم داريم:
1 - سنگ ريزههايى كه شب قبل در زمين مشعر، جمع كرده بوديم، بايد در محل خود پرتاب نماييم.
2 - به قربانگاه رفته، گوسفند، گاو يا شترى ذبح كنيم.
3 - سر خود را بتراشيم.
رَمْى جَمْرَه
زائران خانۀ خدا، همين كه از مشعر به مِنىٰ مىرسند، بعد از كمى استراحت اعمال سهگانه آن روز را شروع مىنمايند.
اولين عمل پرتاب كردن هفت سنگ ريزهاى است كه شب قبل در مشعر جمعآورى كردهاند، اين عمل را در اصطلاح (رَمْى جَمره) مىنامند 1.