184بسيارى از علماى اسلام هم در همين نجف است، فرزانگانى همچون: شيخ طوسى، علامۀ حلّى، مقدّس اردبيلى، بحر العلوم، نراقى، صاحب جواهر، شيخ مرتضى انصارى، ميرزاى شيرازى، محقق ثانى، ميرداماد، استرآبادى، شيخ جعفر شوشترى، محمدكاظم خراسانى، محمد كاظم يزدى، ميرزا حسين نورى 1 ،علاّمۀ امينى، آيةالله حكيم، حاج آقا مصطفى خمينى و دهها چهرۀ برجسته و معروف ديگر...
زيارت على بيعت با «حقّ»
امامصادق(ع) به «ابنمارد» فرمود:
«...اى «ابن مارد»!... هركس جدم اميرالمؤمنين(ع) را، حقشناسانه و از روى معرفت زيارت كند، خداوند بر هر گامش پاداش حجّ و عمرۀ مقبول مىنويسد. اى ابنمارد! به خدا سوگند، هرگز قدمى كه - پياده يا سواره - در راه زيارت اميرالمؤمنين(ع) غبارآلود شود، به آتش دوزخ نمىسوزد. اى ابنمارد! اين حديث را با آبطلا بنويس...». 2
على(ع) را در بيست و يكم رمضان در نجف به خاك سپردند.
ولى... على(ع) زنده و حىّ و حاضر بود. چون امام بود، چون، شهيد بود، هرچند كه پيكرش در زير خاك نهفته بود و بهظاهر، در ميان مردم حضور نداشت.
اميرالمؤمنين، مظلومانه به شهادت رسيد و مخفيانه به خاك سپرده شد و تا يك قرن پس از شهادتش، قبرش پنهان بود و جز اندكى از ياران خالص و اصحاب مورد اعتماد ائمه و علويون مرتبط با معصومين، كسى جاى دفن آن حضرت را نمىدانست. اين، به توصيۀ خود امام بود، براى پيشگيرى از نبش قبر و هتك حرمت از سوى منافقين و دشمنان و خوارج.
زيارت، احياى خاطره است، تجليل از انسانهاى والا و انسانيتهاى ارجمند است،