138با ديگر برادران در ميان بگذارند و در رفع آن، طرحهايى تهيه كنند». 1
آنچه سبب عدم استفادۀ از حج شده است، نشناختن فلسفۀ اجتماعى - سياسىِ اين اجتماع عظيم امت مسلمان است. در واقع، چيزى كه امام، از آن به «گم كردن حج» تعبير مىكند و ضرورتِ بازيابى و پيدا كردن حج را مطرح مىسازد:
«...مسلمين، اگر حج را پيدا كنند، آن سياستى كه در حج بهكار رفته از طرفِ اسلام، همان را پيدا كنند، كافى است براى اين كه استقلال خودشان را پيدا كنند». 2
امام امت، خود در اين رابطه كوشيد تا از طريق پيامهاى خود در ايام حج به زائران خانۀ خدا و نيز در سخنرانىهاى خود، صداى مظلوميت امت مسلمان ايران را به گوش جهانيان برساند و آنان را در مبارزه با دشمنان قرآن و مسلمين به همبستگى و اتحاد وادارد و حج را به كانون و پايگاهى براى مبارزه عليه استكبار و كفر جهانى تبديل سازد.
چه سكويى رفيعتر از مواقف حج؟! و چه بلندگويى رساتر از مسجدالحرام و منا و عرفات!..
امام، چه خوب و صريح و ظريف و عميق، انگشت روى نقاط حسّاس و سرنوشتساز مسائل گذاشته، براى آگاهى بخشى و منفعت آفرينىِ «زيارت كعبه» براى مصالح مسلمين، مىگويد:
«...اى مسلمانانى كه در كنار خانۀ خدا، به دعا نشستهايد، به ايستادگانِ در مقابل آمريكا و ساير ابرقدرتها دعا كنيد...». 3
و با اظهار شگفتى از خامىِ روحانىنمايان وابسته به حكّام جور، نسبت به مسائل اسلام، مىفرمايد:
«...نمىدانم ائمۀ جماعت حرمين شريفين، از اسلام چه برداشت كردهاند و از حج بيتالله الحرام كه سرتاسر آن مشحون به سياست، و سرلوحۀ آن، قيام انسانها به قسط و رفع ستمگرىها و چپاولگرىهاست كه سياستِ كلّىِ انبياى عظام و