101هيچ مؤمنى دربارۀ ما شعرى در ستايش ما نمىگويد، جز آنكه خداوند در بهشت، براى او به اندازۀ بيش از هفت برابر دنيا بنا نهد.
پيشواى ششم حضرتصادق(ع) فرموده است:
«مَن قالَ «فينا» بيتَ شِعرٍ بَنى اللهُ لهُ بيتاً فى الجَنةِ». 1
هركس دربارۀ ما يك بيت شعر بسرايد، خداوند به پاداش آن خانهاى در بهشت برايش مىسازد.
توجه و عنايتى كه در اينگونه روايات - كه مكرّر هم نقل شده - روى تعبيرِ «فينا» است، يعنى دربارۀ ما و در حق و شأن ما، نشان دهندۀ بعد تعهّد و حماسه و جنبۀ حقگرايانۀ شعر است كه ارزش دهندۀ شعر و بيانِ ادبى است.
تجليل شعرى از ائمه، تجليل و ستايش حق و اسلام و عدالت است و بيان مظلوميتهاى آنان و مرثيهسرايى براى شهيدان اهلبيت، بهطور ضمنى مبارزه با ستم و خفقانِ حكّام جور است و آنچنان مقدس و ارزشمند است كه همتراز و همپايه با عبادت، در ارزشمندترين لحظهها و مكانهاى مقدس عبادت بهحساب آمده است و گوش كردن به آن هم عبادت است.
«كميت»، در موسم حج و ايام تشريق در «منا» خدمت امامصادق(ع) مىرسد و از حضور امام(ع) اجازه مىطلبد تا شعرى را كه سروده است بخواند. امام(ع) مىفرمايد: اين ايام، ايام بزرگى است (يعنى شعر خواندن در اين موقعيت عبادى و حساس، مناسب نيست).
كميت مىگويد: «انّها فيكم!» - شعر، دربارۀ شماست (يعنى مكتبى و موضعدار و مبين حق است).
امام(ع) مىفرمايد: بخوان!.. 2
چنين برخورد و اجازه گرفتنى را هم در «ايام البيض» با امامباقر(ع) داشته و سرودۀ خويش را دربارۀ شهداى كربلا خوانده است و حاضرين با شعر او گريستهاند و