48جايى كه «ابوغُبشان» كليددار كعبه، سرقفلى توليت كعبه را در شبنشينى مستانۀ طائف به دو مشك شراب مىفروشد 1 و سرپرستى كعبه بين مستان، با بهاى شرابِ سرمستنان طائف خريد و فروش مىشود.
2. حضرت سجاد(ع) در مسجد جامع دمشق بعد از حمد و ثناى الهى و درود بر پيامبر گرامى اسلام¦ در خلال معرفى خود و ديگر وارثان به حق پيامآوران الهى فرمود: «
...أنَا بْنُ مَكّةَ ومِنى، أنَا بْنُ زمزم وَالصفا ». 2
واژۀ «ابن» و مانند آن در عربى، از وابستگى شديد و پيوستگى مداوم حكايت دارد. انسان كامل، كه هم اصل و مايۀ حرمت مراكز عبادى است و هم فرزند و وارث آنها معرفى شده، در طليعۀ امر به مراكز عبادى مراجعه و طبق احكام آنها عمل مىكند و همانها را شعار رسمى موحدان قرار مىدهد و به سوى آنها ترغيب مىكند و از اعراض از آنها يا اعتراض بر آنها يا معاضه با آنها ترهيب مىكند و در نتيجه حافظ مآثر و نگهبان آثار آنها مىشود. انبيا و اولياى الهى(عليهم السلام) نسبت به مناسك عبادى حج اين چنيناند. به تعبير ديگر، به لحاظ بعضى از نشآت وجودى فرزند مواقف عبادىاند و به جهت برخى نشآت ديگر فرمانروا و اصل و مصدر آنها محسوب مىشوند.
معناى كلام نورانى حضرت امام زينالعابدين(ع) اين است كه فرزند راستين «مكّه» كسى است كه پاسدار روح قبله و مرزبان جان مطاف باشد. فرزند واقعى «منا» كسى است كه براى حفظ رهاورد وحى از ايثار و نثار خون دريغ نكند و با فداكارى و قربانى دادن، پيوند خود را با سرزمين قربانى محكم كند. مولود واقعى «زمزم» كسى است كه با نثار بهترين و شايستهترين خون به پاى نهال اسلام آن را بارور كند. همچنين فرزند راستين «صفا» كسى است كه در حرمِ قلب او هيچ رجس و رجزى راه نداشته باشد و بر اساس آيۀ تطهير 3 از هر رجسى منزّه و از هر تيرگى و آلودگى پاك باشد.