229
فصل سيزدهم:تراشيدن موى سر (حَلْق)
موى سر تأثيرى بهسزا در زيبايى ظاهرى انسان و بهويژه جوانان دارد. از اينرو بهندرت كسى حاضر است موى سر خود را بتراشد. همچنين بر كسى كه موى ديگرى را به اجبار تراشيده و اين زيبايى را از او گرفته، پرداخت ديه واجب است. با اين همه، مرد حجگزار از اين جمال ظاهرى و صورى كه در نظر او ارزشمند نيز هست دل بريده و با فرمان وحى در پاى جميل محض و رضاى او نثار مىكند.
اهميت و دشوارى اين مسأله در ميان عرب چنان بود كه ابن ابىالعوجا پس از شكست در مناظرۀ با امامصادق(ع) در بخشى از پاسخ بدين سؤال كه آن حضرت را در اين مناظره چگونه يافتى؟ (با اشارۀ به حجگزاران) گفت: مرا نزد شخصيتى فرستاديد كهخ فرزند كسى است كه سر اين مردم را تراشيد؛
«...هو ابن من حلق رؤوس من ترون» . 1
تراشيدن موى سر در منا، نشانى از پاك شدن از آلودگىهاى اخلاقى و زدودن زنگارهاى روح و بيرون آمدن از سنگينى و تاريكى گناهان است. 2 شايد براساس همين نكته است كه حجگزار به هنگام حلق از خداى تعالى مىخواهد كه برابر هر تار مويى، در قيامت نورى به وى عطا كند؛
«اَللّهُمَّ أعْطِنى بِكُلِّ شَعْرَةِ نُوراً يَوْمَ الْقِيامَةِ» . 3