151

فصل سيزدهم:منا

با طلوع آفتاب روز دهم ذى‌حجه، حج‌گزاران براى اعمالى خاص به سرزمين «منا» وارد مى‌شوند. حدّ منا از «عقبه» تا «وادى مُحَسَّر» است. امام‌صادق(ع) دربارۀ منشأ نامگذارى اين سرزمين به منا فرمود: چون در اين سرزمين جبرئيل به ابراهيم(ع) گفت: تمنّا و آرزويى كرده و از خداند چيزى بخواه، آنجا را منا ناميدند؛

«إنَّ جِبرئيلَ عليه‌السلام أتى إبراهيمَ عليه‌السلام فَقالَ: تَمَنَّ يا إبراهيمُ!» . ¹ امام على‌بن موسى‌الرضا(ع) فرمود: آرزوى ابراهيم(ع) كه خداوند بدو عطا كرد اين بود كه خداى سبحان او را به ذَبْح گوسفندى به جاى اسماعيل(ع) امر كند. ²

طبق نقل طريحى& راز نامگذارى منا به اين نام، همچنين اين است كه در آن سرزمينْ خون، امناء و اراقه مى‌شود. نيز اينكه، جبرئيل(ع) هنگام مفارقت حضرت آدم به او گفت: تمنّى كن و چيزى بخواه و آدم(ع) گفت: من تمنّى بهشت دارم. ³

جمرات سه‌گانه، قربانگاه و مسجد خيف، كه بر پايۀ برخى رواياتْ هفتصد پيامبر در آن نماز گزارده‌اند، ⁴ در منا واقع است. اين مسجد در مكانى نسبتاً بلند واقع است و طبق