133را از خود راضى كند تا پاك و پاكيزه از منزل در آيد بلكه تمام علايق خود را جمع آورى نموده، شغل قلبى خود را از پشت سرش قطع نمايد تا به تمام قلب رو به خداى خود كند، همچنين فرض كند كه ديگر برنمىگردد.
آرى قطع علاقه از غير حق در اين سفر، مهمترين برنامۀ اين سفر است و تا قطع علايق غلط و هوسهاى شيطانى و نيّتهاى آلوده نشود، روى به محبوب نشده و لذا روى محبوب هم به انسان نمىشود.
زائر بايد وصيّت تام و تمامى كند و به اطلاع اشخاص خيّر و دانا برساند كه كيفيّت وصيّت بايد چگونه باشد. در هر صورت كارى كند كه اگر برنگردد هيچ جزئى از جزئيات كار او معوّق نماند، بلكه در تمام عمر بايد چنين باشد، كه هيچ كس از مردن خود اطلاع ندارد!
سوم - اين كه اسباب مشغلۀ قلبى در اين سفر براى خود فراهم نكند، تا او را در حركات و سكناتش كه بايد فقط به ياد محبوب واقعى باشد، باز دارد؛ از قبيل رفيق نا هماهنگ يا مال التجارّه يا غير آن، بلكه اگر بتواند با كسانى همسفر و همراه شود كه بودن با آنان ياد حق را در قلب تقويت كند يا اگر خداى ناخواسته دچار غفلت شد آنان به داد او برسند.
چهارم - تا ممكن است از مال خالص و حلال و طيّب