105چيزى خبر مىدهيد كه نه در آسمانها و نه در زمين از آنها آگاهى ندارد منزه و بزرگ است خداوند از آن چه كه آنها شريك قرار مىدهند».
قرآن كريم در مقام رد اين انديشۀ باطل مشركان، كه بتها را شفيع مىدانستند، اظهار مىدارد كه شفاعت از آن خدا و مختص به اوست و تنها كسانى مىتوانند شفاعت كنند كه خدا به آنها اذن شفاعت بدهد و پر واضح است كه خدا به بتها اجازۀ شفاعت نمىدهد.
«قُلْ لِلّٰهِ الشَّفٰاعَةُ جَمِيعاً لَهُ مُلْكُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ». 1
«بگو شفاعت همگى مال خداست. ملك آسمانها و زمين از آن اوست سپس به سوى او بر مىگرديد».
«مٰا مِنْ شَفِيعٍ إِلاّٰ مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ». 2
«هيچ شفاعت كنندهاى نيست مگر بعد از اذن پروردگار».
در اين آيات ضمن اين كه عقيدۀ مشركان را در بارۀ شفاعت بتها رد مىكند، اين مطلب را نيز خاطرنشان مىسازد كه كسانى هستند كه آنها با اذن خداوند مىتوانند