43 وسيلۀ وحدت) چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت (بزرگ) خدا را بر خود به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او در ميان دل‌هاى شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شديد و شما بر لب حفره‌اى از آتش بوديد خدا شما را از آن نجات‌داد، خداوند اين چنين آيات خود را بر شما آشكار مى‌سازد، شايد پذيراى هدايت شويد.»

در اين آيۀ شريفه، كلمۀ «نعمت» تكرار شده است؛ نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ، فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوٰاناً و منظور از اين نعمت، همانگونه كه علاّمۀ طباطبايى فرموده است، همان نعمت الفت و محبّت است؛ فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ و باز ايشان مى‌فرمايد: اين آيات هم جوامع اسلامى را مورد خطاب قرار داده و از اختلاف و تفرقه نهى نموده و هم فرد فرد مسلمانان را. ¹

2-وَ لاٰ تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَهُمُ الْبَيِّنٰاتُ وَ أُولٰئِكَ لَهُمْ عَذٰابٌ عَظِيمٌ ²

«و مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند، (آنهم) پس از آنكه نشانه‌هاى روشن