40مركب‌هايى همراه داشتند و اين را عامل افزايش اجر مى‌دانستند. ¹

د - مروّت و جوانمردى

در روايات ما از حسن معاشرت و حفظ الغيب همسفران و رفق و مدارا، به عنوان مروت در سفر يادشده كه روايت ذيل نمونۀ آن است:

قٰالَ الصّٰادِقُ عليه السلام : «الْمُرُوءَةُ مُرُوءَتَانِ: مُرُوءَةٌ فىٖ السَّفَرِ وَ مُرُوءَةٌ فىٖ الْحَضَرِ، فَأَمَّا مُرُوءَةُ الْحَضَرِ فَتِلَاوَةُ الْقُرْآنِ، وَ حُضُورُ الْمَسَاجِدِ، وَ صُحْبَةُ أَهْلِ الْخَيْرِ، وَ النَّظَرُ فِي الْفِقْهِ، وَ أَمَّا مُرُوءَةُ السَّفَرِ فَبَذْلُ الزَّادِ وَ الْمِزَاحُ فِي غَيْرِ مَا يُسْخِطُ اللّٰهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قِلَّةُ الْخِلافِ عَلَى مَنْ صَحِبَكَ وَ تَرْكُ الرِّوَايَةِ عَلَيْهِمْ إِذَا أَنْتَ فَارَقْتَهُمْ». ²

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «مروت دو گونه است:

مروت در حضر و مروت در سفر. مروت در حضر؛ عبارت است از: تلاوت قرآن، حضور در