147
غرض ز انجمن و اجتماع، جمع قواست
ترديدى نيست در اينكه تنها وسيله براى حل مشكلات زندگى، تعاون اجتماعى است و تنها راه براى ايجاد تعاون، حُسن تفاهم ميان افراد و اقوام است و عالىترين حُسن تفاهم، تعاليم حقّۀ دينى است كه تمام فاصلهها را از ميان مىبرد و دلها را به هم نزديك مىكند و شرق و غرب را به هم مىپيوندد و سياه و سفيد و عرب و عجم و ترك و هندو را با هم برادر و همدرد و شريك غم و شادى يكديگر مىگرداند.
درنتيجۀ اتحاد افكار و ائتلاف قلوب - كه مولود وحدت عقيده و توحيد در عمل است و همه يك خدا را مىپرستند، امّت يك پيغمبرند، معتقد به يك كتابند، در صف واحد رو به يك قبله مىايستند و دوش به دوش هم، بر گرد يك مركز مىچرخند و يك برنامه و يك مسير و يك هدف دارند - جمعيتها فشرده و متراكم مىشود و نيرويى شكننده و قهار توليد مىنمايد كه كوهها را از جا مىكند و كوبندهترين قدرتهاى مخالف را از پا