123
هجرت از خود به خدا
مرجان صميميت
قبل از سفر
در لحظههاى ناب زندگى كه سراسر وجودت مست طراوت و جوانى است، فرصتى طلايى عزم تو را براى سفرى بزرگ جزم مىكند. بانگ «الرحيل» در گوش جانت مىپيچد و شور و شوق ديدار اعماق وجودت را تا فراسوى عالم قدسيان بالا مىبرد. ندايى آسمانى تو را به سوى خويش فرا مىخواند: اى بازخواندۀ حضرت دوست وعده ديدار نزديك است.
حال كه قصد سفر دارى بايد زاد و توشۀ خود را آماده كنى. خود را از هر چه تو را سست مىكند، در دلت بذر ترديد مىافشاند و هر چه تو را از خدا باز مىدارد پاك كن.
اى كه با خدا پيمان بستهاى پرستندۀ او باشى. تعلّقات و پليدىها را دور بريز. از قصرهاى قدرت، گنجينههاى ثروت و معبدهاى ضرار و ذلّت بگريز. از من بودن و به فكر خود بودن و به خود باليدن فرار كن.
آغاز سفر
حج، يعنى هجرت از خود به خدا و كوچيدن از دنيايى