51چيزى است كه در رفتار آن حضرت مشهود بود.

به نقل هند بن ابى هالۀ تميمى:

«يَمشٖى هَوْناً، سريعَ المَشْيَةِ....» ¹ آن حضرت با آرامش و وقار راه مى‌رفت، در عين حال، تند و چابك بود.

3 - مراعات افراد پياده

گاهى سواره از حال پياده بى خبر است. سوار بر مركب پيش مى‌تازد و افراد بى وسيله و مركب را پشت سر مى‌گذارد، يا با بى اعتنايى از كنار آنها مى‌گذرد. بى‌توجهى به پيادگان نوعى غرور را همراه دارد و سوار نكردن بر وسيلۀ نقليۀ خويش، نوعى عمل غير انسانى و دور از عواطف بشرى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اگر گاهى سواره بود، اجازه نمى‌داد كه كسى يا كسانى پياده همراه وى و ملازم ركاب، مسير را طى كنند و او سواره باشد. يا پياده را هم سوار مى‌كرد، يا مى‌فرمود كه: برو و فلان جا منتظر من باش:

«اِنَّ رَسُولَ اللّٰه صلى الله عليه و آله لايَدَعُ احداً يَمشى مَعَهُ اذا كانَ راكِباً حتّى يَحْمِلَهُ مَعَهُ، فَاِنْ ابى قال: تَقَدَّمْ امامى وَاَدْرِكْنٖى فِى المَكانِ الّذىٖ تُرٖيدُ». ²