88
دوم : مسجد شريف نبوى در عهد عمر (13 - 23 ه . )
پس از مرگ ابوبكر، با عمر بيعت شد و اين در نيمۀ سال سيزدهم هجرى بود. مسجد شريف نبوى به همان حال كه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله بود باقى بود تا سال 17 ه كه شمار مسلمانان در مدينه افزون گرديد و از اطراف و اكناف بلاد اسلامى وفدها و زائران، روى به مدينه نهادند.
در چنين حالى مسجد شريف گنجايش مردم را نداشت. از او خواستند كه بر وسعت مسجد بيافزايد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اگر اين مسجدِ من تاصنعاء هم وسعت يابد، جزو مسجد من خواهد بود. و بخارى روايت كرده كه: مسجد در زمان رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله از خشت بناشده بود وسقفش برگ نخل بود وستونهايش چوب نخل. عمر بر آن افزود و آن را به همان شيوه كه در عهد پيامبر صلى الله عليه و آله بنا شده بود با خشت و برگ نخل بنا كرد و ستونهاى چوبى آن را تجديد كرد. پس از آنكه عمر با افزودن بر وسعت مسجد موافقت كرد، از خانههاى اطراف سلب ملكيت شد و آنچه كه در جنوب و غرب