70ولى ابوجهل او را به جبن و ترس متّهم كرد و به جنگ وادارش ساخت و دربارهاش چنين گفت:
«او با ديدن محمّد و يارانش زهره چاك شده و مىترسد پسرش ابو حذيفه، كه در سپاه محمّد است، كشته شود.»
عتبه چون اين نكوهش را از ابو جهل شنيد گفت: اين مصفّر اسْتِه 1 خواهد ديد كدام يك از ما از ترس زهره چاك شدهايم، او يا من؟»
ولذا عتبه اوّلين كسى بود كه به همراه برادرش شيبه و پسرش وليد وارد نبرد و جنگ گرديد.
آغاز تير اندازى دشمن
قبل از ورود عتبه به صحنۀ جنگ، از سوى مشركين تيراندازى آغاز گرديد كه در اثر آن دو تن از مسلمانان به نام «مِهجَع» و «حارثة بن سراقه» روى خاك افتادند، پيامبر صلى الله عليه و آله با اينكه اجازۀ شروع جنگ را به ياران خود نمىداد، با ديدن اين دو شهيد، سپاهيان خود را اين چنين تشويق و تشجيع نمود:
«به خدايىكه جان محمّد در دست اوست، امروز هر يك از شما وارد جنگ شود و در راه خدا تا پاى جان پايدارى كند، جايگاه او در بهشت خواهد بود.»