183دور نمانده و دربارۀ او بر خلاف القابى كه با آنها مشهور بود، نظر داده‌اند و او را «منديل بنى‌اميه» و «خادم الأمويّين» خوانده‌اند.
و از همين رو است كه بيشتر علماى شيعه از وى با تعبيرهايى مانند: «عدّو» و دشمن اهل‌بيت و گاهى به تعبير «ناصبى» و حتى «كافر» ياد كرده‌اند. 1
بيشتر علماى اهل سنت نيز با اينكه زهرى را به علم و دانش ستوده‌اند، اما بر خلاف رويۀ هميشگىِ خود، از ورع و تقوا و زهد و معنويت او سخن به‌ميان نياورده‌اند و با توجه به مضمون آيۀ شريفۀ: وَ لاٰ تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النّٰارُ 2 كه زهرى از مصاديق بارز اين آيه و تكيه‌گاهش ظالمان بوده است، مطلبى دربارۀ خصوصيات اخلاقى او ذكر نكرده‌اند.
زهرى از ديدگاه ابن ابى الحديد
گروهى از علما و رجال شناسان اهل سنت نيز درباره زهرى و دشمنى‌هايش نسبت به اهل‌بيت و نقل حديث او در نكوهش امير مؤمنان، با صراحت سخن گفته و او را به دشمنى با اهل‌بيت معرفى كرده‌اند؛ از جملۀ آنها ابن ابى الحديد معتزلى است، آنجا كه مخالفان و دشمنان سرشناس على‌بن