146 «إِنَّ حمزةَ مكتوبٌ فىٖ أَهْلِ السّماواتِ السَّبْع حَمزةبْن عبدالمطلّب اسَدُاللّٰه وَ اسَدُ رَسُولِهِ». ¹

5 . گريه شديد پيامبرخدا به هنگام نماز بر عمويش حمزه

در ذخائر العقبىٰ آمده است كه پيامبر خدا چون در كنار پيكر حمزه براى اقامۀ نماز ايستاد، با صداى بلند گريست، سپس آه عميقى كشيد و خطاب به پيكر او گفت:

«يٰا حَمزَةَ، يٰا عَمّ رسول‌اللّٰه و أَسَداللّٰه وَ أَسَد رسوله، يٰا حَمزَة، يٰا فٰاعلَ الْخَيْرات، يٰا حَمْزَة يٰا كاشِفَ الكُرُبٰات، يٰا حَمْزَةَ يٰا ذابَّ عن وجه رَسُول اللّٰه».

باز هم گريۀ طولانى كرد، آنگاه به نماز پرداخت. ²

6 . هفتاد نماز بر پيكر حمزه عليه السلام

بيشتر مورّخان و محدّثان، از عبداللّٰه بن عباس نقل كرده‌اند كه پيامبرخدا صلى الله عليه و آله بر تمام شهيدان، مانند مسلمانان ديگر، يك نماز مى‌خواند، امّا بر پيكر عمويش حمزه هفتاد نماز يا هفتاد و دو نماز گزارد. بدين ترتيب كه: ابتدا پيكر عمويش را با يك قطعه لباس سفيد پوشاند، سپس با هفت تكبير بر او نماز خواند.

پس از آن هر يك از شهدا را آوردند كه بر وى نماز بخواند،