46معتبرترين ميقاتهاست، و ميقات حضرت رسول صلى الله عليه و آله هم بوده است. نامگذارى اين مسجد به شجره (درخت) از آنجاست كه در محل آن در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درختى بوده كه حضرت، زير آن درخت، احرام مىبست. البته اكنون آثارى از آن نيست.
مسجد شجره، مسجدى زيبا و بزرگ است. مردم بيرون مسجد، دوش گرفته و غسل مىكنند. سپس لباس احرام بر تن مىپوشند. پوشيدن دو جامۀ احرام و كندن لباسهاى عادى، معناى خاصى دارد.
اشكها در چشمها حلقه مىزند. بيرون آوردن لباسهاى دنيا و پوشيدن لباس آخرت! براى مردان دو حوله، يكى بر كمر و ديگرى بر دوش! راستى چه دنياى معنوى شگفتى در اعمال و مناسك اين سفر، نهفته است! با خشوع و خضوع، به مسجد مىروند.
ازدحام است. نمازى خوانده و نيت احرام مىكنند. با گفتن جملات «لبّيك اللّهم لبّيك...» مُحرِم مىشوند تا مَحرم شوند.
باز هم به ياد آخرت و قبر افتادن. دلهاى خاشعان ذوب مىشود و به صورت قطرات گرم اشك، بر چهرهها مىبارد.
دلها به ياد احرام بستن پيامبر در همين جا مىافتد. احرام بستن امام مجتبى عليه السلام و امام حسين عليه السلام و سفرهاى پياده به سوى خانۀ خدا. ابا عبداللّٰه عليه السلام در آغاز سفر كربلا، از همين جا