19خوشا به سعادتت. التماس دعا كنندگان را از ياد مبر، آنها كه هنگام خدا حافظى، اشك در چشمهايشان حلقه زده بود، آنها كه با نگاه حسرت بار، آخرين ديدار را با تو داشتند، آنها كه با دسته گل به بدرقه تا فرودگاه آمده بودند، بستگان و خويشاوندان، افراد خانواده، همسايه‌ها، همكاران، اهل محل و... همه آنها كه با خبر شده بودند امسال مشرّف مى‌شوى و با چه حالى و با چه نگاه و زبانى، «التماس دعا» داشتند.

اينك، در شهر پيامبرى. گر چه از وطن خويش دورى، امّا به محل زندگى پيامبر و على و زهرا عليها السلام و اهل بيت پيامبر آمده‌اى. شهرى كه برايت بسيار خاطره‌ها و قصّه‌ها دارد.

آنچه ديدارش را يك روز در خواب، آرزو مى‌كردى، امروز در بيدارى مى‌بينى.

آرى... حرم حضرت رسول صلى الله عليه و آله ، قبرستان بقيع و قبور ائمّۀ چهارگانه، قبر گمشدۀ فاطمه زهرا عليها السلام ، مثل ماهى كه به آب برسد، مثل تشنه‌اى كه به سايه و چشمه‌اى برسد، مثل كسى كه گمشده‌اش را پيدا كرده باشد، مثل عاشقى كه به معشوق خويش برسد، تو هم كه دلدادۀ محبت «آل محمّد» و دلباختۀ «عترت مصطفى» هستى، اينك به «مدينه» آمده‌اى، به سفر حج توفيق يافته‌اى.

مبادا اين روزها و روزهاى آينده را به غفلت بگذرانى.

حيف است فرصتها به بازار و تماشا بگذرد.