120 جامۀ احرام جامۀ احرام، «لباس آخرت» است. هنگام خريدن لباس احرام، به ياد كفن بايد افتاد.

حاجى، در دو جامه، يكى بر كمر و يكى بر دوش، احرام مى‌بندد. ياد آورِ دو قطعه پارچۀ كفن است كه انسان در آنها پيچيده و دفن خواهد شد. اينجا حاجى، با لباس احرام به ديدار خانۀ خدا مى‌رود، مرده هم با كفن، به ديدار خدا مى‌رود.

پوشش احرام، خضوع آور است و هيأت و شكل لباس زندگان را ندارد. احرام هم همچون كفن، بى‌دوخت است و ساده! سفر به سوى خانه خدا هم، با مسافرتهاى ديگر متفاوت است.

حاجى، در زمرۀ لبيك گويانى است كه دعوت حق را اجابت كرده‌اند.

با شوق، به پا خاسته، وابستگيها را بريده و از خانۀ خدا، راهى به سوى خدا مى‌جويد.

حاجيان در كنار اين شوق، خوف هم دارند و مى‌پندارند: اگر پذيرفته نشويم، اگر نرسيم، اگر پيش از حج، مرگمان فرا رسد، اگر در راه بميريم، چه كنيم؟ احرام كه بستى، ميقات «احرام» را پشت سر مى‌گذارى.

در مسير، راهها، گردنه‌ها، پيچ و خمها را مى‌بينى. اينها